Friday, February 05, 2010

นาฬิกาชีวิต


ช่วงนี้ผมกำลังสนใจเรื่องต้นไม้เป็นพิเศษ เพราะว่าวันก่อนไปวัดป่าแห่งหนึ่งแถวปทุมธานี แล้วเผอิญระหว่างทางกลับ ไปเห็นร้านขายขนมข้างทาง ของโครงการพระราชดำริ แล้วมีต้นไม้ขายข้างถนน ไปเห็นต้นปรง วางอยู่ 3-4 ต้น แบบไม่ได้ตั้งใจทำให้ดูดีเท่าไร แต่ก็ลักษณะของมันกลับเป็นที่น่าสะดุดตาอย่างมาก เพราะรูปทรงดูเป็น ต้นไม้ที่แปลก และมีสง่าอย่างประหลาด ก็เลยอยากได้ไปปลูกที่บ้าน สอบถามคนขายแล้ว เค้าบอกว่า มีคนสนใจเยอะ แต่เค้าขนกลับไปไม่ได้เพราะ รถเก๋งทั่วไปจะใส่เข้าไปไม่ได้ เผอิญรถผมเป็นแบบ mini van ก็เลยซื้อและบรรจุใส่รถมา 2 ต้น ทั้งคนทั้งต้นไม้รวม 10 ชีวิตเบียดกันมาอย่างทุลักทุเล

เมื่อมาถึงบ้านก็นำมาปลูกลงกระถางที่เหมาะสม ต้นปรง 2 ต้นนี้ก็เปล่งประกายแสดงถึงคุณค่าของมันอย่างที่ผมอยากจะให้เป็น ต้นปรงเป็นต้นไม้โบราณตั้งแต่ยุคดึกดำบรรพ์ การเติบโตช้ามาก ขนาดต้นสูงแค่เข่า แต่อายุกว่า 10 ปี ปีหนึ่งๆมันมีการเปลี่ยนแปลงน้อยมาก สูงขึ้นน้อยมากในแต่ละปี มีใบใหม่ขึ้นมาไม่กี่ใบ เติบโตขึ้นอย่างช้าๆ..  มันคือนาฬิกาชีวิตชั้นดีที่เดินอย่างช้าๆ เพื่อคอยเตือนใจเราเสมอว่า เวลาของเรานั้นช่างเดินเร็วซะเหลือเกินเมื่อเทียบกับเวลาของปรง กว่าต้นปรงที่ผมซื้อมาจะสูงท่วมหัว เวลาของผมก็คงเหลือน้อยเต็มที คนที่จะมายืนดูมันสูงใหญ่ สง่าสงามคงเป็นลูกของผม

หากวันนี้เราตระหนักได้ว่า มีสิ่งสำคัญในชีวิตอะไรที่เรายังทำไม่สำเร็จ หรือยังไม่ได้เริ่มต้นที่จะทำ ต้นปรงคงอยากกระซิบบอกกับเราอย่างหวังดีว่า "อยากทำอะไรให้รีบทำ..เวลาของคุณไม่มีมากเท่าฉัน ดังนั้น อย่ารอฉัน.."

No comments: